स्व॑स्ति॒दा वि॒शां पति॑र्वृत्र॒हा वि॑मृ॒धो व॒शी। इन्द्रो॑ बध्नातु ते म॒णिं जि॑गी॒वाँ अप॑राजितः। सो॑म॒पा अ॑भयङ्क॒रो वृषा॑। स त्वा॑ रक्षतु स॒र्वतो॒ दिवा॒ नक्तं॑ च वि॒श्वतः॑ ॥

स्व॒स्ति॒ऽदाः । वि॒शाम् । पति॑ः । वृ॒त्र॒ऽहा । वि॒ऽमृ॒धः । व॒शी । इन्द्र॑ः । ब॒ध्ना॒तु॒ । ते॒ । म॒णिम् । जि॒गी॒वान् । अप॑राऽजितः । सो॒म॒ऽपाः । अ॒भ॒य॒म्ऽक॒रः । वृषा॑ । सः । त्वा॒ । र॒क्ष॒तु॒ । स॒र्वत॑ः । दिवा॑ । नक्त॑म् । च॒ । वि॒श्वत॑ः ॥५.२२॥

स्वस्तिदा विशां पतिर्वृत्रहा विमृधो वशी। इन्द्रो बध्नातु ते मणिं जिगीवाँ अपराजितः। सोमपा अभयङ्करो वृषा। स त्वा रक्षतु सर्वतो दिवा नक्तं च विश्वतः ॥

स्वस्तिऽदाः । विशाम् । पतिः । वृत्रऽहा । विऽमृधः । वशी । इन्द्रः । बध्नातु । ते । मणिम् । जिगीवान् । अपराऽजितः । सोमऽपाः । अभयम्ऽकरः । वृषा । सः । त्वा । रक्षतु । सर्वतः । दिवा । नक्तम् । च । विश्वतः ॥५.२२॥