ऋषिः - बरुः सर्वहरिर्वा
देवता - हरिः
छन्दः - जगती
स्वरः - सूक्त-३०
प्र । ते॒ । म॒हे । वि॒दथे॑ । शंसि॒ष॒म् । ह॒री इति॑ । ते॒ । व॒न्वे॒ । व॒नुष॑ः । ह॒र्य॒तम् । मद॑म् ॥ घृ॒तम् । न । यः । हरि॑ऽभिः । चारु॑ । सेच॑ते । आ । त्वा॒ । वि॒श॒न्तु॒ । हरि॑ऽवर्पसम् । गिरि॑ः ॥३०.१॥
प्र । ते । महे । विदथे । शंसिषम् । हरी इति । ते । वन्वे । वनुषः । हर्यतम् । मदम् ॥ घृतम् । न । यः । हरिऽभिः । चारु । सेचते । आ । त्वा । विशन्तु । हरिऽवर्पसम् । गिरिः ॥३०.१॥