अ॑संबा॒धेपृ॑थि॒व्या उ॒रौ लो॒के नि धी॑यस्व। स्व॒धा याश्च॑कृ॒षे जीव॒न्तास्ते॑ सन्तुमधु॒श्चुतः॑ ॥

अ॒स॒म्ऽबा॒धे । पृ॒थि॒व्याः । उ॒रौ । लो॒के । नि । धी॒य॒स्व॒ । स्व॒धाः । याः । च॒कृ॒षे । जीव॑न् । ताः । ते॒ । स॒न्तु॒ । म॒धु॒ऽश्चुत॑ः ॥२.२०॥

असंबाधेपृथिव्या उरौ लोके नि धीयस्व। स्वधा याश्चकृषे जीवन्तास्ते सन्तुमधुश्चुतः ॥

असम्ऽबाधे । पृथिव्याः । उरौ । लोके । नि । धीयस्व । स्वधाः । याः । चकृषे । जीवन् । ताः । ते । सन्तु । मधुऽश्चुतः ॥२.२०॥