ई॒शां वो॑ वेद॒ राज्यं॒ त्रिष॑न्धे अरु॒णैः के॒तुभिः॑ स॒ह। ये अ॒न्तरि॑क्षे॒ ये दि॒वि पृ॑थि॒व्यां ये च॑ मान॒वाः। त्रिष॑न्धे॒स्ते चेत॑सि दु॒र्णामा॑न॒ उपा॑सताम् ॥

ई॒शाम् । व॒ः । वे॒द॒ । राज्य॑म् । त्रिऽसं॑धे । अ॒रु॒णैः । के॒तुऽभि॑ः । स॒ह । ये । अ॒न्तरि॑क्षे । ये । दि॒वि । पृ॒थि॒व्याम् । ये । च॒ । मा॒न॒वाः । त्रिऽसं॑धेः । ते । चेत॑सि । दु॒ःऽनामा॑नः । उप॑ । आ॒स॒ता॒म् ॥१२.२॥

ईशां वो वेद राज्यं त्रिषन्धे अरुणैः केतुभिः सह। ये अन्तरिक्षे ये दिवि पृथिव्यां ये च मानवाः। त्रिषन्धेस्ते चेतसि दुर्णामान उपासताम् ॥

ईशाम् । वः । वेद । राज्यम् । त्रिऽसंधे । अरुणैः । केतुऽभिः । सह । ये । अन्तरिक्षे । ये । दिवि । पृथिव्याम् । ये । च । मानवाः । त्रिऽसंधेः । ते । चेतसि । दुःऽनामानः । उप । आसताम् ॥१२.२॥